خسته ام از حرف سكوت

خسته ام از هر واژه كه با تنهايي همرا ه است

مي خواهم نقطه بگذارم در پايان همه اين جملات

شايد باز نتوانم

اما من پر از فردايم

من مقلوب ديروز نخواهم شد

گوشه اتاق كز نخواهم نشست به اميد خاطره

بار ديگر از نو آغاز خواهم كرد وصف تنهايي را

من پر از فردايم

در افق فردايم انتظار جايي ندارد

من به دنبال آسمان خواهم بود

به دنبال طلوع ها

به دنبال دري به سوي اميد

هيچ كي مثل من تو رو دوست نداره

اين و از تو چشام مي توني بخوني

تا حالا تو عشق شكست خوردي؟اگر بخوري اينجوري ميشي

چرا مي گيد گل ها دل ندارن؟

                                                          اما حالا بهت میگم بی تو دارم کم میارم

بهت نگفتم تا حالا که بدجوری عاشقتم

                                                     بهت نگفتم تاحالا اما حالا بهت میگم

داری کجاها میکشی باز این دل دربه درو

                                                    قشنگ مهربون من اینجوری از پیشم نرو

بهت نگفتم تاحالا اینکه چقدر دوست دارم

                                                  اینکه چقدر آرزومه پیش چشات کم نیارم

دلم میخواد باور کنی از ته دل میخوام تورو

                                                      وقتی میگم بمون بمون وقتی میگم نرو نرو

بری هزار سالم بشه چشم انتظارت میمونم

                                                   بازم بری برای دل تو ترانه هام و میخونم

خودت میدونی که تو رو از ته دل و از جون میخوامت

                                                     لیلی عشق من شدی من مثل مجنون میخوامت

بهت نگفتم تاحالا اینکه چقدر دوست دارم

                                                   اما حالا بهت میگم بی تو دارم کم میارم...

            مجانیه یه نظر بده

وجود کلمه ی توتوله و پستون وتحریک بچه ها استفاده از کشور هندوستان و زن کردی و کلاه و ترویج بدحجابی.

شعر اصلاح شده:

اتل متل زباله

گاو قلی باحاله

هم شیر داره هم استین

شیرش و بردن فلسطین

بگیر یک زن راستین

اسمش و بزار حکیمه

که چادرش ضخیمه